سلام
آبان پارسال برای این نشریه یادداشتی در باره دوشاب با عنوان« دوشاب یا شیره انگور ترشیز؛ نامداری اسیر گمنامی» نوشتم. نشر این مطلب بازخوردهای به همراه داشت. برخی پرسیدند؛ وارد کردن صنایع بسته بندی به کاشمر و ترشیز مگر کار سختی است که باید شیره انگور در بطری نوشابه خانواده یا بطری های نوشیدنی های کوچک و بزرگ دیگر عرضه شود؟ برخی برایشان جالب بود که در کاشمر جایی به عنوان سوغات سرا وجود ندارد. برایشان جالب بود که در این دیار مدعی دومین شهر زیارتی بودن استان ردی از یک مرکز ارائه محصولات اختصاصی کاشمر و ترشیز در جوار بقاع متبرکه دیده نمی شود. بر
برچسب:
نویسنده: سارا موسویپور
تاريخ: دوشنبه
5 مهر
1395 ساعت: 15:39